Basionym : Cassia tora L.
ឈ្មោះទូទៅ : Chinese senna, sickle senna, sicklepod.
English   Français   Khmer   Lao   
ភូតគាមសាស្ត្រ
ជីវសាស្ត្រ
ការសិក្សាពីបាតុភូតដែលកើតឡើងតាមរដូវ
បរិស្សានវិទ្យា
របាយ
សារ”សំខាន់នៃកសិកម្ម
វិធានការដាំដុ
វិធានការគីមី
| ការពិពណ៌នា : | ជាចុល្លព្រឹក្សដុះនៅលើដី ដែលមានអាយុច្រើនឆ្នាំ មានជាតិឈើដុះត្រង់។ ជាប្រភេទប្ញសស្នឹង ប្ញសវាមានពណ៌ស ឬត្នោត ដើមមានរាងមូល តាន់ គ្មានរោម ទងស្លឹកគ្មានក្រពេញ ។ មានខ្នាយស្ទបរាងបីជ្រុង គ្មានរោម ។ ការតំរៀបរបស់ស្លឹកមាន
លក្ខណៈឆ្លាស់គ្នា ជាប្រភេទស្លឹកស្និត មានកូនស្លឹកមានរាងអេលីប ទៅដូចពងក្រពើ មានគែមស្លឹកពេញ ចុងស្លឹកមានរាង
ស្រួច គល់ស្លឹកមានរាងមូល មានទ្រនុងស្លឹកជាប្រភេទស្និត។ ផ្កាទ្វេរភេទ មានលក្ខណៈជាក្រុមផ្តុំគ្នា តំរៀបនៅចន្លោះ ផ្កាចង្កោម មានទងផ្កា មានស្រទាប់ផ្កាចំនួន ៥ មានពណ៌លឿង ។ ជាប្រភេទផ្លែកួរ។
|
Senna tora បន្តពូជដោយសារគ្រាប់ ។ វាជាអ្នកបង្កើតគ្រាប់បានច្រើនពី ២០-៣០ គ្រាប់ក្នុង ១ កួរ ។
ការចេញផ្កា និង ផ្លែពេញមួយឆ្នាំ ជាទូទៅពីខែ កញ្ញា ដល់ខែធ្នូ ។
វាជារុក្ខជាតិត្រូវការដីខ្សាច់តិច ល្បាយមធ្យម និង ឥដ្ឋច្រើន វាត្រូវូការដីអាស៊ីត ណឺត និង បាស ។ វាអាចដុះលូតលាស់
នៅក្នុងម្លប់មធ្យម រឺ គ្មានម្លប់ ។ វាត្រូវការដីសើម។
ប្រភពនៃ S. toraគឺគេមិនបានដឹងច្បាស់ទេ ។ សព្វថ្ងៃគឹមានតែនៅផែនដីចាស់តំបន់ត្រូពិចប៉ុណ្ណោះ។
ជាស្មៅដែលមានសារៈប្រយោជន៍ជាចំណីសត្វ និង នៅលើចំការដំណាំនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។
ងាយស្រួលកំចាត់ដោយប្រើដៃ និង រនាស់។
មុនពេលដុះពន្លកប្រើថ្នាំ Prometryne ប្រើថ្នាំ Naptalam ការកំចាត់នៅលើស្លឹកប្រើ 2,4-D និង 2,4,5-T
ការប្រើប្រាស់ :
ស្លឹកនិងគ្រាប់ប្រើសំរាប់ការពារជំងឺខ្លាញ់ក្នុងសរសៃឈាម ការពារជំងឺកន្ត្រាក់ ថ្នាំហើមពោះ ធ្វើអោយស្បែកទន់ ជំងឺថ្លើម ជំងឺភ្នែក។ ពួកគេអាចប្រើដើម្បីព្យាបាល ជំងឺ ស្បែក ។ រំងាស់ស្លឹក អាចយកទៅប្រើ ជាថ្នាំបញ្ចុះ បញ្ចុះព្រូន ឬព្យាបាល
ជំងឺក្អក ។ ស្លឹក និង គ្រាប់ព្យាបាល ជំងឺស្រែង និង ឡើងក្រមរ ជំងឺរាគនោមញឹកញាប់ ទប់ទល់នឹងជំងឺគ្រុន។ នៅឥណ្ឌូ
ណេស៊ី និង ភីលីពីន ស្លឹកដែលបុកត្រូវបានលាបលើក្បាលកូនក្មេងដែលសំរាកមិនស្រួល ។ នៅវៀតណាមគេប្រើសំរាប់
ជួយសំរួលពោះវៀនធំ ចំណែកគ្រាប់លីងព្យាបាលជំងឺដេកមិនលក់ លើសឈាមធ្ងន់ធ្ងរ និងជំងឺភ្នែកនៅឥណ្ឌាគេបុកគ្រាប់
ព្យាបាលរមាស់ ឬ ច្រាស់ច្រាល ។ នៅក្នុងឱសថបុរាណចិន S. tora ប្រើសំរាប់ជំនួយការមើលឃើញ ។ សត្វគោក្របីវា
មិនស៊ីដើមស្រស់ទេ តែស៊ីដើមនិងផ្លែកួរស្ងួត។
ឯកសារយោង :
-Henty E.E. and G.S. Pritchard. 1973. Weeds of New Guinea and their control. Botany bulletin No 7.
-Padua de L.S., Bunyapraphatsara N. and Lemmens R.H.M.J. 2002. Plant Resources of South-East Asia 12 (1) Medicinal and poisonous plants 1.
Top of the page